Przez wszystkie dni adwentu będziemy przygotowywać się do kolejnych uroczystych obchodów pamiątki pierwszego przyjścia naszego Odkupiciela Jezusa Chrystusa. Całe jednak nasze chrześcijańskie życie jest wielkim oczekiwaniem na powtórne przyjście Zbawiciela i nasze z Nim spotkanie.

     Zapalone będą światła naszych serc i umysłów. Modlitwa i wstrzemięźliwość będą oliwą lamp naszych sumień. A gdy się rozlegnie radosne wołanie Hosanna na wysokości Bogu, a pokój ludziom  dobrej woli, zasiądziemy do uczty wesela. Radością naszą będzie łaska naszego Pana, która objawi się całemu światu. W noc betlejemską spotkamy naszego Boga, który niesie zbawienie całemu światu.

     Gdy upłynie czas adwentowego przygotowania najważniejszym wydarzeniem wieczoru wigilijnego stanie się dzielenie chleba – opłatka. Ten owoc ziemi i pracy rąk ludzkich jest symbolem życia i je podtrzymuje. Bóg w swojej miłości daje nam życie i chleb. Chleb wilijny jest zwykłym chlebem, chociaż w niepowszedniej formie. Dzięki  Bożemu Błogosławieństwu oraz naszej wierze i miłości niesie z sobą niezwykłą moc: siłę przemiany ludzkich serc.  Nasze domy w świętą noc wiliji, podobnie jak Betlejem, staną się „Domami Chleba".

      Łamiąc się opłatkiem będziemy składać sobie życzenia. Często dotyczą one wartości doczesnych i materialnych, ważnych, lecz przecież nie jedynych w życiu człowieka.

      Każdego dnia zasiadając przy stole w gronie rodziny, przyjaciół, znajomych a czasem także nieznanych nam ludzi, dzielimy się pożywieniem. Podczas Wigilii będziemy czynić to bardzo uroczyście i serdecznie. W tę świętą noc Pan Jezus zgromadzi nas najpierw wokół rodzinnego stołu – a potem przy ołtarzu, gdzie sam staje się Chlebem, który spożywany przez wielu, tworzy jedną Świętą Rodziną - Kościół. A kto ten Chleb spożywa, będzie żył na wieki.  Podobnie jak ten biały opłatek oraz  chleb, co w Eucharystii zmienia się w Chrystusa Ciało, z wielu ziaren pszenicznych się rodzi, tak niech miłość złączy nas ofiarna, byśmy jedną byli wciąż rodziną.

     Módlmy się o uświęcenie tego wilijnego chleba.
Dziękujemy Ci, Boże i Ojcze nasz w niebie, za ten biały chleb, owoc ziemi i pracy rąk ludzkich, który gromadzi nas przy  rodzinnym stole, podobnie jak wówczas, gdy mocą Twego Słowa staje się Ciałem Chrystusa i jednoczy nas we wspólnocie ołtarza.

     Pobłogosław, Boże,  +  nas i te opłatki, którymi będziemy  się dzielić i zwyczajem przodków naszych składać sobie świąteczne życzenia.
Panie, Ty uczysz nas, aby w znaku łamanego chleba dzielić się z innymi miłością, życzliwością i pokojem. Chleba naszego powszedniego dawaj nam na każdy dzień.
Prosimy, przebacz nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
Pomóż przezwyciężyć wszelkie urazy i napełniaj nasze serca wzajemną życzliwością.
Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.